اوردبيشو ] ، و تا كانجى ( 1 ) سى ، و تا مليه ( 2 ) چهل [ فرسنگ ] ، و تا كونك ( 3 ) سى [ فرسنگ ] ؛ و از آنجا آخر آنست ؛ و تا فراگيرى از بارى ( 4 ) باشد گنگ بر شرقى آن تا آخر دهد ( 5 ) بيست و پنج فرسنگ ، و تا بنارسى ( 6 ) بيست فرسنگ ، پس بر انحراف سمت جنوب به مشرق تا سروار ( 7 ) سى و پنج [ فرسنگ ] ، و تا پاتلى پتر ( 8 ) بيست فرسنگ ، و تا منگيرى ( 9 ) يازده [ فرسنگ ] ، و تا جنپه ( 10 ) سى [ فرسنگ ] ، و تا دوگم‌پور ( 11 ) پنجاه [ فرسنگ ] ، و تا گنگاساير ( 12 ) مصب گنگ در دريا سى فرسنگ . و امّا از قنوج ( 13 ) بر سمت مشرقى تا ملى بارى ده [ فرسنگ ] ، و از آنجا تا دوگم چهل و پنج ، و تا مملكت سهلت ( 14 ) ده فرسنگ ، و تا شهر بهت ( 15 ) دوازده ، پس دويست از بانه كه آن را تلوت ( 16 ) خوانند ، و مردم آنجا در غايت سواد لون و فطس بينى باشند بر صورت تركان ، و امتداد آن تا به كوه مرو ( 17 ) دريا كشد كه بيست [ آن مملكت نيپال ( 18 ) است و بعضى از سالكان آن بقاع مىگويند كه بوتياشر ( 19 ) بر استقبال مشرق كه به تبوت است و آن مىكشد تا به نياك ] فرسنگ همه سربالا ، و از نيپال تا بهوتيشر ( 20 ) سى روزه راه بود كه تخمينا هشتاد فرسنگ بود به كسر صعود و هبوط ، و از آنجا از صعوبت ممر بارها به دوش كشند و به چند موضع جسور بسته‌اند ، و آب درياى آن كوهها تا صد گز [ وتك ] عمق ژرف دارد . آورده‌اند كه در آن مواضع آهوان چهار چشم مىباشند خوب صورت ؛ و